Dziś na przyrodzie nie było gotowych odpowiedzi — były za to pytania, hipotezy, doświadczenia, obserwacje i własne wnioski. Uczniowie badali, porównywali, sprawdzali i sami zastanawiali się, jak zaplanować doświadczenie, aby znaleźć odpowiedź na postawione pytanie.

Było kiełkowanie rzeżuchy, rozpuszczanie i krystalizacja, rozpoznawanie zapachów i smaków, obserwowanie liści, praca z lupą, mikroskopem terenowym i lornetką.

A ponieważ przyrody najlepiej uczyć się… w przyrodzie, wychodzimy również poza klasę. W naszym szkolnym sadzie obserwujemy składniki przyrody ożywionej i nieożywionej, przyglądamy się szczegółom z bliska i z daleka, rozpoznajemy rośliny i po prostu uczymy się dostrzegać to, co mamy wokół siebie.

Bo w Kompasie Jutra nie chodzi tylko o to, żeby wiedzieć. Chodzi o to, żeby pytać, badać, doświadczać, współpracować i samodzielnie dochodzić do wniosków.